Elk kind heeft een authentieke, levendige fantasie, in elk kind zit een kunstenaarsziel, maar bij de meesten wordt die al vlug ondergesneeuwd door de druk van buitenaf om enkel aandacht te schenken aan wat 'echt' is, met andere woorden aan 'de realiteit'. Omdat ik zeer gevoelig ben, heb ik daar erg mee geworsteld. Nooit heb ik het gevoel gehad thuis te zijn in de grote wereld, veel liever zat ik in mijn eigen kleine veilige wereldje vol creatieve dromen waar alles bijna vanzelf tot leven kwam.

Ik deed mijn best om me aan te passen aan wat van me verwacht werd maar dit voelde niet goed.

In het leven bewandelen we vele paden en voor mij was het een enorme zoektocht om uiteindelijk mezelf te leren kennen en aanvaarden.

Na jarenlange onderdrukking van het innerlijke kind besefte ik dat het voor mij een absolute noodzaak was om terug al spelend door het leven te kunnen gaan, terug de Schoonheid te kunnen zien, met de ogen van een kind opnieuw spontaan te leren kijken en ontdekken.

Kunst bekijken in al zijn vormen en kunst maken is voor mij een vorm van betovering, een universum waarin ik tot leven kom, waar het goed is te vertoeven, waar ik ook niet alleen ben.

Achter de ezel ben ik op een vredige, serene plek. Door deze rust komen beelden, vormen en kleuren vanuit mijn fantasie vanzelf tot stand. Kleuren zijn ontzettend belangrijk, hoe wij kleuren zien en het gevoel dat ze opwekken fascineert me mateloos, ze zorgen voor bijzondere betovering in mijn werk.

Op dat vlak is de Natuur de grootste kunstenaar en mijn bron van inspiratie. De innerlijke wereld waaruit mijn kunst ontstaat wordt gevoed door de vele uren die ik samen met mijn honden doorbreng in de natuur, waar ik mijn zintuigen ten volle benut door echt te kijken naar de ongelooflijke vormen die we dagelijks zien maar niet bewust als bijzonder ervaren. Het elke dag opnieuw mogen aanschouwen wat de natuur ons aanbiedt kan me enorm ontroeren en maakt voor mij het leven de moeite waard.

Ik werk zeer traag, met engelengeduld, zowat het omgekeerde van wat de dolgedraaide maatschappij van ons verwacht. Dit wil ik graag meegeven in mijn werk, die verstilling, die rust, het terug bewust leren kijken, de sereniteit, de vrede. Hoe langer je kijkt naar mijn werk, hoe meer je voor jou herkenbare zaken zal zien. Het is een beetje zoals kijken naar de wolken.

Mijn werk is een uitnodiging om even stil te staan, tot jezelf te komen en voor heel even te ontsnappen aan de harde werkelijkheid. Mijn werk vertelt geen grote verhalen, ik zou het eenvoudig durven noemen. Het maken van een schilderij is een complex proces maar de boodschap mag niet complex zijn. Ik wil toegankelijk werk maken, geen grote woorden, de beelden spreken voor zich.

Kunst maken is voor mij niet zomaar een optie. Het is een noodzaak; het is een levensbehoefte; het is mijn taak en die neem ik zeer ernstig. Techniek is daarbij heel belangrijk voor me. Ik ben autodidact en daarom experimenteer ik veel. Het is hard werken maar het schenkt me een grote voldoening als ik een eigen persoonlijke techniek kan ontwikkelen en niet zomaar kopieer of overneem.

Ik ben te eigenwijs om naar een academie te stappen. Dé manier in de kunst bestaat niet. Ik ben er fier op om mijn eigen weg te gaan met vallen en opstaan. Ik geloof daar heel hard in

Ik heb bewondering voor kunstenaars die durf tonen, durf om 'anders' te zijn, die doorzetten ondanks nooit 'gezien' te worden. Zij zijn voor mij een drijfveer om te blijven schilderen, niet op te geven en vooral om mijn persoonlijke weg te bewandelen vanuit mijn hart, vanuit mijn gevoel.

Ontdek hierna mijn bijzondere wereld.